Turkish Travel Diaries – woda

Szukając dookoła ważnych dla mnie symboli uzmysłowiłam sobie ostatnio, że nieodłącznym elementem moich podróży po Turcji jest woda. Woda to według sufickiej szkoły filozofii niezwykle pojemny w znaczenia drogowskaz. Jest wiedzą, mądrością, istnieniem, objawieniem boskości przez każdego pojmowanej na swój sposób. Tylko, żeby o tym wiedzieć, trzeba słuchać, obserwować, zauważać. Inaczej wiele nas w życiu omija. Chcielibyśmy jednak nasiąkać jak gąbka jedynie tym, co miłe i dobre. Ale to ból, cierpienie i złamane serce są naszymi najważniejszymi nauczycielami. Najwięcej o sobie nauczyłam się z tych najtrudniejszych doświadczeń i tego jak sobie z nimi poradziłam. Co więcej to właśnie otwartość na to żeby cierpieć i poddawać się próbom otwiera najwięcej drzwi. A co czeka za progiem? Myślę, że warto się przekonać. 

Sporo luzu w życiu złapałam właśnie w Turcji. W morskich falach, płynąc z prądem wód przelewających się przez cieśninę Bosfor. Uzmysławiając sobie, że jestem tylko niewielką częścią całości, zyskując szerszą perspektywę. Ile razy słyszałam, że Turcy działają komuś na nerwy, że są napastliwi i uciążliwi. A może to, co widzisz w innych jest odbiciem tego co masz w sobie? Uwielbiam tych pięknie prostych myślicieli i myślicielki, którzy godzinami przesiadując nad brzegiem Bosforu dostrzegają naturę, siebie wzajemnie, dostrzegają i rozkoszują się upływającym czasem i świętują każdą jego chwilę. Wszystko przecież płynie. 

Hasan Dede, przewodnik duchowy grupy derwiszy i derwiszek, która zaprosiła mnie do bycia świadkiem i uczestniczką ich praktyk i spotkań, powiedział mi kiedyś coś ważnego. Jestem wyspą wyrastającą w głębokich wodach życia. Hasan Dede odszedł już do różanego ogrodu, gdzie wiruje z Mevlaną. Ale jego słowa do dzisiaj wybrzmiewają w mojej głowie, kiedy ucicha gwar miasta i codziennych spraw. Turcjo wracam niedługo dalej odkrywać Twoje źródła.